Anne Kooijman

In Nieuwegein zijn duizenden mensen actief voor een ander.
Zij maken écht het verschil – elke dag opnieuw. Achter ieder van hen schuilt een persoonlijk verhaal. Een reden om iets te betekenen, een moment van verbinding, een ervaring die blijft hangen.
In deze rubriek geven we vrijwilligers een stem. We laten zien wat hen drijft, wat ze meemaken en wat het vrijwilligerswerk hen teruggeeft. Laat je inspireren door hun verhalen – en wie weet, ontdek jij ook waar jouw kracht ligt.

Deze week het verhaal van Anne.

‘Het is gewoon gaaf om met anderen iets te betekenen voor je medemens. En dan ook nog eens met een onderwerp waar je iets mee hebt: muziek, kunst – en precies die combinatie. Weet je wat het is? Je maakt samen een leuke ervaring en je krijgt er direct iets voor terug.’

‘Je hoeft niet eerst maanden te zwoegen om resultaat te zien. Zelfs de vergaderingen en meetings vooraf zijn al leuk. Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen, maar het meeste is gezellig, luchtig – we hebben lol en plezier. En de dag van Geinbeat zelf is de kers op de taart. Al die mensen die samenkomen… Ik hoorde een bezoeker zeggen: ‘het voelt alsof ik op een groot verjaardagsfeestje ben beland’. Dat vond ik een mooi compliment en maakt me trots: dat we met een grote groep iets weten neer te zetten waar anderen echt van genieten.’

‘Mijn hele jeugd is hier’
Anne groeide op in Galecop, ging naar het Anna van Rijn College en kijkt met een warm gevoel terug op haar jeugd in Nieuwegein. ‘Pas toen ik ouder werd, merkte ik dat er weinig voor jongeren te doen is. Tijdens de middelbare schooltijd werd er nog best wat georganiseerd in Nieuwegein. Zo was ik vrijwilliger tijdens de feesten en evenementen die werden georganiseerd door mijn vrienden in De Pit in Batau-Noord. Dat waren écht leuke feesten, kan ik je vertellen. Maar op den duur trek je toch naar Utrecht.’

Iets wat je leuk vindt

Wat zegt Anne tegen mensen die twijfelen over vrijwilligerswerk?
‘Zoek iets wat je nu al leuk vindt, en kijk of er vrijwilligerswerk is dat daarbij past. Dan kun je precies datgene doen waar je energie van krijgt. Zelf ben ik erin gerold. Ik wilde niet per se vrijwilligerswerk doen – maar ik deed iets wat ik leuk vond en dacht: hé, misschien kan ik hier iets bijdragen. Dus als je ergens komt en je denkt: hier voel ik me thuis – vraag dan of ze hulp kunnen gebruiken. Zeker bij kleinere organisaties kunnen ze altijd wel iemand gebruiken. Of denk aan festivals: die draaien voor 80% op vrijwilligers, zo niet meer. Maatschappelijke stages zijn in dat opzicht zo nuttig. Je komt in aanraking met organisaties waar je anders nooit zou binnenstappen. Maak daar gebruik van!’

‘Wat heb ik nou toe te voegen? Dat hoor ik vaak. Maar: heel veel! Iedereen heeft iets toe te voegen. Kijk alleen al naar Geinbeat. Wat voor verschillende taken er zijn. Soms hebben we sjouwers nodig, soms iemand met organisatietalent, soms iemand die goed is met cijfers, of gewoon een gangmaker, iemand die z’n plezier meebrengt. Iedereen is ergens goed in.’

Eenzaamheid en afsluiting

Als het interview bijna is afgelopen, wil Anne nog iets toevoegen aan dit verhaal.
‘Ik zie veel eenzaamheid, vooral onder jongeren. Of dat door corona komt of iets anders? Geen idee. Maar als je net van school komt of je studie afrondt, mis je die vanzelfsprekende sociale contacten. Er zijn veel mensen die net te weinig contact hebben met anderen, gewoon omdat ze niet goed weten waar ze het moeten zoeken. Tegen hen zou ik willen zeggen: vrijwilligerswerk is niet alleen iets doen voor een ander, het is ook een kans om zelf nieuwe mensen te leren kennen. Je hoeft niet meteen iets groots te doen – begin klein. Kies iets wat je leuk vindt. Het hoeft niet veel tijd te kosten, en ook niet veel energie. Als het goed is, gééft het je energie.’

‘En niet onbelangrijk: het geeft je leven meer zin. Een bestaan zonder zingeving is best verdrietig. En ook onnodig. Je kunt altijd iets zoeken of doen waar je plezier en passie uit haalt. Nee heb je, ja kun je krijgen – zo sta ik een beetje in het leven.’