In gesprek met Bianca Hatzmann

“Dat ik fysiek niet sterk ben, betekent niet dat ik niks kan.”

In het kantoor van La CaZa schuif ik aan bij Bianca Hatzmann. Sinds januari 2018 is zij aangewezen op haar rolstoel, waardoor ze volledig is afgekeurd. Desondanks steekt ze veel tijd in haar functie bij La CaZa. Dat Bianca daar een heel goede plek vervult, merk ik wel tijdens het interview, waar tussendoor diverse collega’s en werknemers haar van alles vragen; ze is duidelijk onmisbaar.

La CaZa is een buurtcafé, zalenverhuur en catering, maar tevens trainingscentrum voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. Middels goede interne begeleiding blijft deze doelgroep in beweging en aan het werk.

Wat is precies jouw functie bij La CaZa?

“Als assistent bedrijfsleider stuur ik de mensen op de werkvloer aan. Tevens zit ik in de activiteitencommissie, en begeleid ik degenen die de PR en administratie doen en tevens ondersteun ik diverse horecafacetten.”

Hoe kom je er eigenlijk bij om hier te gaan werken?

“Ik kwam hier in de buurt wonen, was afgekeurd en wilde niet thuis komen te zitten. Ik kan simpelweg niet stilzitten en niets doen. Dit werk zit in mijn genen, ik heb altijd voor diverse organisaties gewerkt en in commissies gezeten. Ik ben gewoon op een dag bij La CaZa naar binnen gegaan om te vragen of ik hier aan de slag kon.”

Doe je dit al lang? En voor hoeveel uur per week?

“Sinds september 2015, nu dus ruim 3 jaar. Officieel werk ik 16 uur per week, maar het is wisselend en gelukkig ook flexibel. Fysiek heb ik soms een mindere dag, maar ik heb thuis alle voorzieningen om vanuit huis te kunnen werken. ”

Wat fijn dat je op deze manier toch een invulling kunt geven aan je dagen. Haal je veel voldoening uit het werk dat je doet?

“Ja, heel veel, dit is mijn leven. Hier krijg ik een volwaardige kans. Dat ik fysiek niet sterk ben betekent niet dat ik niks kan. Ik word hier ook niet ontzien, omdat ik in een rolstoel zit.”

Dat klinkt als een ideale werkomgeving. Maar dan toch een kritische vraag: als je iets zou kunnen veranderen en verbeteren, wat zou dat dan zijn?

“Zonder meer het onderhoud van het pand. En meer toeloop vanuit de buurt zou fijn zijn. We zijn niet zichtbaar en ik begrijp gewoon niet hoe dat kan. Er zijn mensen die hier al tien jaar wonen en niet weten dat we hier zitten of wat we allemaal doen en organiseren. ”

Grijp je kans en vertel! Wat organiseren jullie dan zoal?

“Er zijn diverse seizoensactiviteiten, zoals bijvoorbeeld de Fokkesteeg Fiësta, Halloween en een Winterfair.  Ook met Pasen willen we van alles gaan organiseren. Er is eens per maand een bingo. En dan is er nog de kinderclub eveneens eenmaal per maand, waarbij we gaan knutselen, of we organiseren een kinderdisco of kinderbingo.”

Zijn daar genoeg vrijwilligers voor? Of is meer hulp welkom?

“Met name binnen de activiteitencommissie Fokkesteeg kunnen we altijd nieuwe vrijwilligers gebruiken. Het valt niet altijd mee om mensen te vinden. Er heerst helaas nogal een onterecht taboe op vrijwilligerswerk. Dan hoor ik ‘het is toch maar vrijwilligerswerk, je krijgt er niet eens voor betaald’.  Mensen vergeten dat je er misschien geen geld mee verdient, maar  dat je er wel degelijk wat voor terugkrijgt. Vrijwilligerswerk doe je in eerste plaats niet voor een ander, maar vooral voor jezelf, want je krijgt betaald in groeiende eigenwaarde en persoonlijke ontwikkeling.”

Foto: Fototeam KenM

Deel:
Leeftijd: 44
Woonplaats: Nieuwegein
Organisatie: La CaZa – buurtcafé, zaalverhuur en catering
Leukste ervaring:

“Mijn trouwerij hier vorig jaar juni. Inmiddels ken ik door mijn werk zo ongeveer heel Nieuwegein, dus het was ongelooflijk druk. Ik werd echt onthaald als een koningin. Er is zoveel warmte onder al die mensen, dat was een onvergetelijke dag.”


Ook vrijwilliger worden? Kijk bij vacatures.